Voordelen van alle aard (vanaf 1/1/2012)

• Vanaf 1/1/2012 zal het voordeel van alle aard niet langer rekening houden met het aantal kilometers maar zal dit worden berekend op basis van de cataloguswaarde en de CO2-uitstoot van de wagen. De cataloguswaarde is de gefactureerde waarde met inbegrip van de werkelijk betaalde BTW en de opties maar zonder rekening te houden met kortingen, verminderingen, afslagen en ristorno’s.

• De basis-CO2- coëfficiënt bedraagt 5,5 % voor een CO2-uitstoot van 95 g/km voor de dieselvoertuigen en 115 g/km voor benzinevoertuigen. Wanneer de uitstoot hoger ligt zal de coëfficiënt verhogen met 0,1 % per CO2-gram, met een maximum percentage van 18%. Ligt de uitstoot lager dan wordt de coëfficiënt verminderd met 0,1% per CO2-gram met een minimum percentage van 4%. De uitkomst van deze berekening wordt dan beperkt tot 6/7de. Het belastbaar voordeel bedraagt minstens 1.200 euro per jaar (bedrag 2012).

Voortaan is er ook sprake van een leeftijdscomponent. Concreet betekent dit dat naast de parameters cataloguswaarde* ( = prijs voertuig zonder korting, inclusief opties en inclusief BTW )en CO2 uitstoot nu ook de leeftijd van het voertuig een rol zal spelen in de berekening van het voordeel van alle aard.
De nieuwe regeling stelt dat de cataloguswaarde van een wagen elk jaar met 6 procent daalt. Een auto van 3 jaar oud ( te rekenen van de inschrijvingsdatum van het voertuig ) wordt dus nog belast op 82 procent van de cataloguswaarde. Hierbij dient nog aangestipt dat eens de grens van 70 procent bereikt, de waarde niet meer kan dalen.

Deze nieuwe definitie van de cataloguswaarde en het percentage in aanmerking te nemen zullen van toepassing zijn vanaf 1 mei 2012.

Bereken hieronder het voordeel van alle aard voor 2012 op uw bedrijfswagen en / of maak de vergelijking met de situatie 2011.

Bedragen invoeren zonder punten of komma's.

Vier vragen met betrekking tot de CO2-maatregelen

Een bedrijfswagen waarmee de werknemer privé-verplaatsingen maakt, vormt een belastbaar voordeel in natura. Op dit voordeel moet de werknemer belastingen betalen. In de nieuwe regelgeving voor bedrijfswagens wordt een wagen met een hoge CO2-uitstoot die ook voor privéverplaatsingen gebruikt wordt, beschouwd als een een hoger belastbaar voordeel, waardoor de werknemer minder nettoloon overhoudt. De kans bestaat dat werknemers niet akkoord gaan met dit lagere nettoloon, zodat ze een uitweg zoeken om de meerkost te vermijden. SD Worx onderzocht welke situaties / problemen onder de nieuwe regelgeving te verwachten zijn, en hoe werkgevers daar best mee omspringen.

1) Kan een werknemer een schonere wagen eisen?

Een werknemer die met een bedrijfswagen met een hoge CO2-uitstoot rijdt, kan geen groenere wagen eisen als het type wagen contractueel is vastgelegd, tenzij de werkgever daarmee akkoord zou gaan. In dat geval moet het contract worden aangepast. Ook het leasingcontract tussen de werkgever en de leasingmaatschappij moet worden gerespecteerd. Zo’n contract loopt meestal over een periode van 4 à 5 jaar. Een werknemer die in de loop van het leasingcontract van wagen wil veranderen vanwege de hoge CO2-uitstoot, zadelt zijn werkgever op met het probleem dat de wagen niet zonder meerkost aan de leasingmaatschappij kan worden teruggeven. In de regel zal de werknemer dus het einde van het leasingcontract moeten afwachten.

2) Kan een werknemer een aangeboden wagen weigeren omdat die te vervuilend is?

Meestal kan de werknemer zijn bedrijfswagen kiezen uit een (beperkt) aantal modellen of op basis van een vooraf vastgelegd budget. Hij kan dus in principe zelf voor een ‘groene’ wagen kiezen. Zodra hij zijn keuze voor een bepaald type wagen heeft gemaakt, zit hij aan deze wagen vast tot het einde van het leasingcontract. Een werknemer die de sterk vervuilende bedrijfswagen van een collega die uit dienst ging moet overnemen, kan dat niet weigeren indien zo’n overnameregel overeengekomen werd.

3) Kan een werknemer de hogere belasting bij zijn werkgever recupereren om te vermijden dat hij een lager nettoloon ontvangt?

In de meeste arbeidsovereenkomsten wordt de werknemer geen nettoloon gegarandeerd. Er is meestal slechts sprake van een brutoloon. Een bedrijfswagen wordt aan de werknemer ter beschikking gesteld. Een clausule hierover wordt in de arbeidsovereenkomst opgenomen. Op basis van een vooraf gedefinieerd budget kan hij dan een bedrijfswagen van een bepaald type kiezen. De nieuwe maatregelen zijn beslist door de overheid en niet door de werkgever. De werknemer kan een eventuele lager nettoloon door een hogere belasting niet recupereren. Het is aan te bevelen hierover een clausule in de car policy op te nemen, waarin de werkgever expliciet stelt dat de werknemer de meerkost niet aan de werkgever kan aanrekenen wanneer de wetgeving over de berekening van het voordeel alle aard wijzigt.

4) Mag de werkgever eenzijdig het wagenpakket wijzigen?

Nu de groene wagens met een lage CO2-uitstoot fiscaal interessanter worden, wil de werkgever zijn wagenpark aanpassen. Er is geen probleem indien hij vergelijkbare modellen aan zijn werknemers aanbiedt. De werkgever kan bijvoorbeeld hetzelfde merk en model blijven aanbieden, maar met een lagere CO2-uitstoot. Hij kan ook een ander wagenmerk aanbieden in dezelfde prijsklasse. Concreet kan de werkgever moeilijk een BMW uit de 5-serie door een Renault Clio vervangen, maar wel door een Mercedes van dezelfde prijscategorie. Of hij kan een BMW 3-serie met een hoge CO2-uitstoot vervangen door een andere BMW van dezelfde serie met een lagere CO2-uitstoot. De bedrijfswagen maakt deel uit van het loonpakket van de werknemer. Het loon is een essentiële arbeidsvoorwaarde. De werkgever mag het loon niet eenzijdig wijzigen. Een werkgever die dus beslist om het voordeel van de bedrijfswagen af te schaffen, moet daartoe het akkoord van de werknemer vragen. Het akkoord van de werknemer zal meestal gepaard gaan met een financiële compensatie.

Bron : SD Worx